Zemlje u kojima se konvencija primjenjuje

Zemlje u kojima se konvencija primjenjuje

23.3.2012

Osim Bosne i Hercegovine, Konvencija se primjenjuje i u odnosu na Alžir, Argentinu, Australiju, Austriju, Barbados, Bjelorusiju, Belgiju, Boliviju, Brazil, Burkinu Faso, Kambodžu, Cape Verde, Centralnu Afričku Republiku, Čile, Kinu, Kolumbiju, Hrvatsku, Kubu, Kipar, Republiku Češku, Njemačku, Grčku, Gvatemalu, Haiti, Svetu Stolicu, Mađarsku, Irsku, Izrael, Italiju, Kazakhstan, Kirgistan, Liberiju, Luksemburg, Meksiko, Maroko, Nizozemsku, Novi Zeland, Nigeriju, Norvešku, Pakistan, Filipine, Poljsku, Portugal, Rumuniju, Srbiju, Crnu Goru, Sejšelska ostrva, Slovačku, Sloveniju, Španiju, Šri Lanku, Suriname, Švedsku, Švicarsku, Makedoniju, Tunis, Tursku, Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Sjeverne Irske, Urugvaj.

Prema odredbama Konvencije, svaka država ugovornica svojim unutrašnjim zakonima propisuje koji su dokazi prema njenom nacionalnom zakonu potrebni za ostvarivanje alimentacionog potraživanja. O navedenim dokazima, svaka država ugovornica obavještava Generalnog sekretara Ujedinjenih nacija.